Doświadczenia poprzednich lat wskazują na to, jak wielki potencjał ma nasz symboliczny jeden procent. Przekazując nawet najmniejszą kwotę i dołączając tym samym do grona osób, które zdecydowały się to uczynić, pozwalamy na to, by uprawnione do otrzymania pieniędzy podmioty zyskały naprawdę pokaźne sumy do realizacji swoich celów statutowych. Kalkulacje z dotychczasowych akcji tego rodzaju pokazują, że zyski sięgają milionów złotych, a to kwoty niebagatelne, zwłaszcza dla ośrodków, które bazują w głównej mierze na pomocy sponsorów.
Nasze zeznanie podatkowe jest zatem szansą na pomoc komuś, kto bardzo tego potrzebuje, warto więc wypełnić jedną rubrykę więcej, by nasz 1 procent podatku nie stał się kolejną kwotą, nad którą kontrolę przejmie Urząd Skarbowy.

Bez względu na sumę, jaką przekazujemy, nie da się ukryć, że będzie ona przydatna i pomocna w działaniu organizacji, którą zdecydujemy się wesprzeć, wystarczy bowiem, że każdy, kto ma możliwość zadeklarowania określonej kwoty na rzecz danego podmiotu zrobi to, a dołoży tym samym symboliczną cegiełkę składającą się na szczytny cel. Każda złotówka wzbogaca, a liczby mówią same za siebie, ponieważ kwoty zasilające inicjatywę, jaką jest 1 procent podatku i wpływające rokrocznie na konta Organizacji Pożytku Publicznego sięgają milionów złotych.

To prawda, że my, jako podatnicy, czyniąc ten gest, formalnie nie otrzymujemy nic, jednak z moralnego punktu widzenia warto zyskać świadomość, że przyczyniliśmy się do pomocy komuś, kto tego potrzebuje.

Na pierwszym miejscu znajdują się zwykle instytucje i fundacje znane, które swoim zasięgiem obejmują teren całego kraju, a często też i działają poza jego granicami. Chodzi tu głównie o PCK i PAH oraz poszczególne oddziały diecezjalne Caritasu. Często oddajemy też swój jeden procent na instytucje wojewódzkie, jak schroniska dla zwierząt czy lecznice lub na konkretne filie zakładów zdrowotnych, publicznie prowadzących działalność charytatywną. Są między nimi darmowe przychodnie czy stowarzyszenia lekarskie. Z tych środków buduje się szpitale i ośrodki zdrowia, gdzie przyjmowani są pacjenci bez ubezpieczenia społecznego. Wysoką pozycję zajmują też noclegownie – tu jednak jeden procent podatku wędruje zwykle od mieszkańców większych miast. Mieszkańcy wsi i miasteczek wspierają natomiast fundacje regionalne, których działanie widzą i doceniają. W takich przypadkach jeden procent wędruje do fundacji pomagających powodzianom czy rolnikom w czasie suszy albo nadmiernych opadów. Wspierają one małe gospodarstwa role, przejmują opiekę nad dziećmi z ubogich rodzin.

I to właśnie tego typu instytucji jest w Polsce najwięcej, choć najmniej ludzi wie o ich istnieniu, a więc i mniej osób im pomaga finansowo. Z tego powodu to właśnie tutaj 1 procent podatku jest tak potrzebny, bo jest to dla nich jedyne i główne źródło jakiegokolwiek utrzymania się i jednocześnie możliwość niesienia dalszej pomocy. Niestety – bardzo rzadko decydujemy się przekazać ów 1 procent właśnie takim instytucjom, przepisując go raczej na znane fundacje: bo tak jest dla nas po prostu łatwiej.

Nic nie tracimy – pieniądze i tam będziemy musieli zapłacić – ale przynajmniej ten 1 procent z nich trafi do kasy fundacji, która naprawdę tych pieniędzy potrzebuje. Wystarczy powiedzieć, że między 2007 a 2009 rokiem akcja oddawania jednego procenta podatku sprawiła, że w Polsce powstało ponad tysiąc nowych stowarzyszeń charytatywnych. Zaczęto otwierać nowe fundacje i większa liczba potrzebujących otrzymała upragnioną pomoc. A to wszystko dzięki temu, że coraz więcej ludzi decyduje się oddać ten jeden procent podatku i tym samym przyczynić się do rozbudowy wielkiego dzieła dobroci.

Panuje jednak w powszechnej opinii fałszywa plotka, że oddając 1 procent na rzecz fundacji, będziemy musieli dodatkowo pokryć jakieś nowe koszta. Nic bardziej mylnego – przekazywanie jednego procenta to procedura bezpłatna, wymagająca od nas jedynie wypełnienia tylko jednej dodatkowej rubryki w rozliczeniu podatkowym. Nic nie boli, nic nie kosztuje, a z pewnością pomoże wielu osobom – albo kto wie, może uratuje komuś życie? Jeden procent podatku od jednej osoby nie jest może kwotą zaskakująco wysoką, ale wystarczy kilka takich osób, aby urosła ona do większych rozmiarów i przyczyniła się do budowy schroniska czy lepszego wyposażenia szpitala. Nie trzeba chyba mówić, że 1 procent podatku to bardzo pomocny i korzystny ukłon w stronę wszelkiego rodzaju działalności charytatywnej i społecznej. To też wielki krok w stronę coraz większego uczulania ludzi na krzywdę i biedę bliźniego.

Można z tego wywnioskować, że podatki wcale takie złe nie są, o ile faktycznie zdecydujemy się ten 1 procent odpisać i oddać go jakiejś fundacji czy instytucji charytatywnej. W innym wypadku rzeczywiście mogą być dla podatnika jakoś szczególnie niemiłe i krzywdzące. Dziwi jednak jedno: skoro my, Polacy, uważamy się za ludzi humanitarnych, pomocnych i wrażliwych na ludzką krzywdę, to czemu z takim zaparciem uporczywie odmawiamy przekazania jego jednego procenta? Przyczyny można szukać w kilku czynnikach. Po pierwsze wciąż wielu z nas uważa, że jeden procent to bardzo mało i przekazywanie go nie ma najmniejszego sensu. To bardzo krzywdzące i złe myślenie – owszem, od jednej osoby taka suma jest mała, ale od większej ilości może zdziałać prawdziwe cuda. Nie wpisujemy więc numeru KRS na picie uważając to za bezsensowne i do niczego nieprzydatne.

Po drugie, cały czas sądzimy, że oddając 1 procent podatku musimy jeszcze coś za to dopłacić – w końcu w naszym kraju nie ma nic za darmo. I w końcu po trzecie, winna jest sama organizacja i urzędnicy, którzy nie przypominają o możliwości oddania tego procenta ani nie informują, że ona w ogóle istnieje. W rezultacie mnóstwo osób żyje w zupełnej nieświadomości, że mogą przekazać ten 1 procent i pomóc potrzebującym. A przecież wystarczy tak niewiele: odrobina uczciwości, dobrej woli i chęci niesienia pomocy innym. Bezduszność urzędników w tym zakresie bije jednak wszelkie rekordy.

Głównym źródłem są sponsorzy i pomoc państwowa: te czynniki dotyczą jednak znanych instytucji o zasięgu krajowym. Tymczasem je mniejsze i regionalne mają głównie jedno źródło swoich dochodów – a jest nim 1 procent, który przekazujemy im w swoich rozliczeniach podatkowych. Dziwi więc, zaskakuje, ale i wprawia w prawdziwe zdumienie fakt, że właśnie ten jeden procent podatku sprawia, iż fundacje takie w ogóle mogą istnieć. Hospicja, schroniska, publiczne stacje zdrowotne: to tylko kilka z instytucji, które czerpią swoje fundusze z rozliczeń podatkowych. Gdyby nagle ten jeden procent został zlikwidowany, w rzeczywistości zniknęłoby zwyczajnie nawet kilkaset działających i wspierających potrzebujących ludzi fundacji czy stowarzyszeń. Co prawda pieniądze pochodzące z tego odliczenia podatkowego nie zaspokoją potrzeb wszystkich podopiecznych i wymagających opieki. Zdecydowanie jednak pomagają i ułatwiają niesienie tej pomocy wszystkim ubogim, chorym i potrzebującym, którzy czekają na tą pomoc.

Nie ma więc żadnych wątpliwości, że dla wielu tych ludzi owy 1 procent jest wręcz jedyną szansą i nadzieją na lepsze życie, na wysłanie dzieci do dobrej szkoły, na chociażby ugotowanie porządnego posiłku. Fundusze instytucji charytatywnych nigdy nie były i nie będą dobre, ale ten jeden procent w wielu przypadkach znacznie je poprawia i rozszerza pole manewru dla wolontariuszy. W takich przypadkach liczy się naprawdę każdy grosz: czy to pochodzący od sponsora czy zdobyty przez to, że ktoś odpisał 1 procent od podatku…

Nie trzeba przy tym wiele formalności, wystarczy jedynie dobra wola – resztę pracy wykonają za nas urzędnicy. Jeden procent podatku utrwalił się już na dobre w krajach wysokorozwiniętych, gdzie oddawanie tej małej sumy uważane jest za coś naturalnego. Zwykle fundacje charytatywne nie mają żadnego stałego sponsora, a ich działanie opiera się jedynie na dobrowolnych składkach i pomocy z zewnątrz. Już sam ten 1 procent, który otrzymują od ludzi dobrej woli sprawia, że taka fundacja może znacznie rozszerzyć pole swoich działań i pomagać większej ilości osób potrzebujących.

Zapominamy jednak, że ten jeden procent możemy oddać i przekazać – a urzędnicy zwykle nie kwapią się do tego, aby o takiej możliwości przypominać. Tymczasem sumy zbierane dzięki takiej akcji nie są może duże – dla pojedynczych stowarzyszeń – ale łącznie wynoszą często prawie kilkanaście milionów złotych! To nie jest mała kwota, która nic nie znaczy, to naprawdę duże pieniądze, które przez cały rok pomagają ludziom, a nawet przyczyniają się do ratowania ich zdrowia i życia. Dla nas, podatników, to tylko 1 procent, dla ludzi chorych może okazać się jedyną nadzieją na godne życie. Nie jest tajemnicą, że pieniądze ratują życie i zapewniają spokojny byt. I to właśnie pieniądze są jedyną przeszkodą w pełnej działalności fundacji charytatywnych – ich brak oznacza, że nie mogą one po prostu funkcjonować.  Już tylko 1 procent podatku zaś sprawia, że stają one na nogi i znów pomagają ludziom.

Najczęściej podatnicy w sposób automatyczny przepisują dane z formularza. Nie analizują tych danych co często kończy się popełnieniem błędu. Zalecamy po wypełnieniu pitu 11 przejrzenie wszystkich danych i sprawdzenie ich poprawności.

Poniżej znajdziecie kilka najczęściej popełnianych błędów co może pomóc przy sprawdzaniu pitu.

Nieuwzględnienie w rozliczeniu rocznym wynagrodzenia za grudzień roku poprzedniego wypłaconego w styczniu roku rozliczeniowego.

Uwzględnienie w przychodach wynagrodzenia, które nie powinno być uwzględnione. Jest to na przykład wynagrodzenie za grudzień rozliczanego roku wypłacane w styczniu kolejnego roku.
Uwzględnienie składki na ubezpieczenie zdrowotne podlegającej odliczeniu od podatku bez ograniczenia jej do 7,75%.

Przyjęcie kosztów uzyskania przychodów w zawyżonej lub zaniżonej wysokości.

Podanie niepełnych danych dotyczących organizacji pożytku publicznego w rubryce gdzie możemy przekazać jeden procent podatku.

Podane powyżej błędy są najczęściej spotykanymi, ale nie oznacza to, że jedynymi. Pamiętajcie, że każdy popełniony błąd przysporzy nam tylko stresu związanego z ponowną podróżą do naszego Urzędu Skarbowego, a wiemy jak nieprzyjemny dreszcz towarzyszy nam, gdy dostaniemy wezwanie z tego urzędu. Jeszcze raz przestrzegam przed sprawdzeniem dokładnie wypełnionych rubryk w zeznaniu podatkowym by uniknąć nieprzyjemności. Pamiętajcie również o przekazaniu na organizacje pożytku publicznego jeden procent podatku.